بررسی اینکه چرا برخی محتواها کمتر تحسین می‌شوند اما بیشتر برای استفاده آینده نگه داشته می‌شوند

وقتی درباره موفقیت یک ویدیو صحبت می‌شود، معمولاً اولین چیزهایی که به ذهن می‌رسند تعداد بازدید، لایک یا کامنت هستند. این اعداد قابل مشاهده‌اند و به همین دلیل بسیاری از تولیدکنندگان محتوا آن‌ها را مهم‌ترین نشانه‌های عملکرد یک ویدیو می‌دانند.

اما گاهی اتفاق جالبی رخ می‌دهد.

ممکن است ویدیویی لایک‌های متوسطی داشته باشد، کامنت زیادی دریافت نکند، اما تعداد زیادی از افراد آن را ذخیره کنند یا به لیست تماشای بعدی خود اضافه کنند. در بعضی موارد حتی تعداد ذخیره شدن محتوا می‌تواند از چیزی که انتظار می‌رود بسیار بیشتر باشد.

این اتفاق نشان می‌دهد که همه تعامل‌ها یک معنا ندارند.

لایک معمولاً واکنشی به چیزی است که در همین لحظه دوستش داشته‌ایم، اما ذخیره کردن اغلب نشانه ارزش آینده است.

لایک یک واکنش احساسی است، ذخیره کردن یک تصمیم کاربردی

وقتی فردی روی دکمه لایک کلیک می‌کند، معمولاً در همان لحظه به محتوا واکنش نشان می‌دهد.

ممکن است ویدیو خنده‌دار بوده باشد، الهام‌بخش بوده باشد یا احساس مثبتی ایجاد کرده باشد.

اما ذخیره کردن معمولاً دلیل متفاوتی دارد.

در این حالت مخاطب با خودش فکر می‌کند:

«بعداً به این نیاز پیدا می‌کنم.»

«باید دوباره این را ببینم.»

«الان وقت ندارم اما نمی‌خواهم از دستش بدهم.»

به همین دلیل ذخیره شدن اغلب نشانه‌ای از ارزش عملی یا ماندگاری محتواست، نه فقط جذابیت لحظه‌ای آن.

محتوای آموزشی معمولاً بیشتر ذخیره می‌شود

اگر به ویدیوهایی که زیاد ذخیره می‌شوند نگاه کنیم، معمولاً یک ویژگی مشترک دارند.

بخش زیادی از آن‌ها اطلاعاتی ارائه می‌کنند که مخاطب احتمال می‌دهد در آینده به آن نیاز داشته باشد.

برای مثال:

آموزش‌ها
راهنماها
ترفندها
چک‌لیست‌ها
برنامه‌های گام‌به‌گام

این نوع محتواها همیشه لزوماً هیجان‌انگیز نیستند، اما کاربرد دارند.

به همین دلیل ممکن است یک ویدیوی آموزشی کمتر از یک ویدیوی سرگرم‌کننده لایک بگیرد، اما بسیار بیشتر ذخیره شود.

چون افراد آن را به چشم یک منبع می‌بینند، نه فقط یک سرگرمی کوتاه.

بعضی محتواها برای «اکنون» ساخته می‌شوند و بعضی برای «بعداً»

همه ویدیوها هدف یکسانی ندارند.

بعضی محتواها برای ایجاد واکنش فوری طراحی شده‌اند.

یک شوخی، یک اتفاق عجیب یا یک لحظه هیجان‌انگیز معمولاً در همان لحظه مصرف می‌شود. مخاطب می‌خندد، لایک می‌کند و به سراغ ویدیوی بعدی می‌رود.

اما بعضی محتواها ارزش خود را در طول زمان نشان می‌دهند.

مخاطب احساس می‌کند این اطلاعات ممکن است بعداً مفید باشند.

در این حالت احتمال ذخیره شدن بیشتر از لایک گرفتن می‌شود.

ذخیره شدن گاهی نشانه اعتماد است

وقتی کسی یک محتوا را ذخیره می‌کند، در واقع یک پیام پنهان وجود دارد.

او باور دارد که بازگشت به این محتوا ارزش خواهد داشت.

این موضوع نوعی اعتماد ایجاد می‌کند.

مخاطب احساس می‌کند اطلاعات یا تجربه‌ای که در ویدیو وجود دارد، به اندازه کافی ارزشمند است که بخشی از زمان آینده خود را هم به آن اختصاص دهد.

به همین دلیل بعضی تولیدکنندگان محتوا تعداد ذخیره شدن را حتی مهم‌تر از لایک می‌دانند.

چون نشان می‌دهد محتوا فقط مصرف نشده، بلکه نگه داشته شده است.

نوستالژی و داستان‌های عمیق هم زیاد ذخیره می‌شوند

جالب است که فقط محتوای آموزشی نیست که ذخیره می‌شود.

گاهی ویدیوهای نوستالژیک، داستان‌های تأثیرگذار یا محتواهای الهام‌بخش هم نرخ ذخیره بالایی دارند.

دلیلش این است که مخاطب می‌خواهد دوباره به آن احساس برگردد.

او ممکن است ویدیو را ذخیره کند تا در زمان دیگری دوباره آن را ببیند یا حتی آن را برای شخص دیگری ارسال کند.در چنین شرایطی ارزش ذخیره شدن بیشتر به احساسات مربوط است تا کاربرد عملی.

تعداد لایک همیشه نشان‌دهنده ارزش واقعی محتوا نیست

یکی از اشتباهات رایج این است که افراد فقط بر اساس تعداد لایک درباره موفقیت یک ویدیو قضاوت می‌کنند.

اما رفتار کاربران پیچیده‌تر از این است.

گاهی یک ویدیو آن‌قدر کاربردی است که افراد مستقیماً آن را ذخیره می‌کنند و حتی فراموش می‌کنند لایک بزنند.

در مقابل، بعضی محتواها واکنش فوری زیادی ایجاد می‌کنند اما چند دقیقه بعد کاملاً فراموش می‌شوند.

به همین دلیل نگاه کردن به یک شاخص به‌تنهایی همیشه تصویر کاملی ارائه نمی‌دهد.

جمع‌بندی

بعضی ویدیوها بیشتر ذخیره می‌شوند تا لایک بگیرند، چون مخاطبان آن‌ها را فقط برای لحظه حال نمی‌بینند؛ آن‌ها ارزش آینده در آن محتوا پیدا می‌کنند.

ذخیره شدن معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که محتوا کاربردی، ماندگار، الهام‌بخش یا به اندازه کافی ارزشمند باشد که فرد بخواهد دوباره به آن برگردد.

در نهایت شاید سؤال اصلی این نباشد که «چند نفر از محتوا خوششان آمد؟» بلکه سؤال مهم‌تر این باشد:

«چند نفر احساس کردند این محتوا آن‌قدر ارزش دارد که بخواهند آن را برای آینده نگه دارند؟»

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *